พร้าจะโหนงหรือมีดจะโหนง

          พร้าจะโหนงและมีดจะโหนงเป็นอาวุธยาวชนิดหนึ่ง ซึ่งเรียกชื่อเหมือนกันทั้งในกลุ่มชาวไทยพุทธและชาวไทยมุสลิม มีการใช้งานตั้งแต่จังหวัดสงขลาลงไปจนถึงจังหวัดนราธิวาส โดยหากมีด้ามยาวเรียกว่า “พร้าจะโหนง” และหากมีด้ามสั้นเรียกว่า      “มีดจะโหนง” พร้าจะโหนงและมีดจะโหนงแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่ ตัวผู้ และ ตัวเมีย สามารถสังเกตความแตกต่างได้จากความยาวของตาพร้าและลักษณะหงอนบริเวณสันพร้า ดังนี้

1. ตัวผู้ ตาพร้ามีความยาว และปลายพร้าเชิดงอนขึ้นเล็กน้อย มีหงอนขนาดใหญ่และม้วนเป็นขด

2. ตัวเมีย ปลายพร้าไม่เชิด แต่โค้งไปในลักษณะทื่อ ๆ มีหงอนขนาดเล็กและไม่ม้วน หรือหากม้วนก็จะม้วนเพียงเล็กน้อย

คอของพร้าจะโหนงมีลักษณะสั้นกว่าคอพร้าธรรมดาที่ใช้สำหรับการทำงานทั่วไป ส่วนการประดิษฐ์ลวดลายจะใช้วิธีกลึงให้มีลักษณะกลม แล้วเซาะร่องเป็นวง ๆ และแกะสลักลวดลายกระหนกในรูปแบบเครือเถาตามความนิยมของชาวไทยมุสลิม       สำหรับด้ามไม้ที่นำมาประกอบเป็นด้ามพร้า จะมีการคัดเลือกไม้ที่มีคุณภาพดี