มันนิ, มานิ (ซาไก)
กระบอกตุด หรือที่เรียกว่า บอกตุด บอกตุรุด เป็นอาวุธที่ใช้โดยกลุ่มมันนิหรือที่ในอดีตเรียกกันว่า “ซาไก” นิยมใช้เป็นอาวุธประจำกายของผู้ชาย สำหรับเป่าลูกดอกเพื่อใช้ล่าสัตว์เป็นอาหาร และใช้ป้องกันตัว
เป็นเครื่องดนตรีที่ทำจากกระบอกไม้ไผ่ ใช้วิธีการดีด มักนำมาเล่นและร้องรำทำเพลงในโอกาสที่มีความรื่นเริง เช่น งานแต่งงาน ขณะที่พิธีศพจะไม่มีการเล่นดนตรี เนื่องจากเป็นช่วงเวลาแห่งการสูญเสียและการไว้อาลัย
อุปกรณ์นวดหลัง ช่วยบรรเทาการปวดเมื่อย เช่น หลัง หัวไหล่ บ่า เป็นต้น
กระสอบแขวนช่อ หรือ เตียบ ภาชนะใส่ของ เป็นงานหัตถกรรมฝีมืออย่างหนึ่งที่ทำมากจากใบลานหรือหวาย ผูกรวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ ซึ่งพบได้มากแถบจังหวัดกระบี่ ภูเก็ต พังงา
เป็นประเพณีที่สืบเนื่องจากความเชื่อเพื่อขับไล่สิ่งอัปมงคลทั้งปวงออกจากหมู่บ้าน ให้เรื่องที่ทำพิธีลอยไปนั้นนำความวิบัติออกไป เนื่องจากชีวิตของชาวเลผูกพันอยู่กับทะเลตั้งแต่เกิดจนตาย
เป็นรูปแบบอาคารที่ได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมตะวันตก โดยเฉพาะโปรตุเกส ผสมผสานกับรูปแบบสถาปัตยกรรมจีนที่พบในแถบชวา สิงคโปร์ และปีนัง
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสงขลา เดิมเป็นคฤหาสน์ของพระยาสุนทรารักษ์ (เนตร ณ สงขลา) ผู้ช่วยราชการเมืองสงขลา สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๒๔๒๑
ศิิวลึงค์ในภาคใต้ถือเป็นหลักฐานทางศิลปกรรมและศาสนาที่สะท้อนให้เห็นถึงอิทธิพลของวัฒนธรรมอินเดียที่เข้ามาสู่ดินแดนไทยในอดีต
เหรียญชวา หรือเรียกว่า “เบี้ยวา” หรือ “เบี้ยวะ” ทำด้วยทองสำริด
สมัยเมืองสทิงพระ
