สมัยเมืองสทิงพระ

สงขลาเดิมทีตั้งอยู่ที่เมืองสทิงพระ ชื่อเดิม คือ เมืองสทิง มีอายุราว พ.ศ. ๗๐๐-๘๐๐ คำว่า “สทิง” เป็นคำภาษามอญ เพี้ยนมาจากว่า “สตึง” หรือ “สทึง” แปลว่า สายน้ำ สทึงหรือสิงหรา ต่อมาเพี้ยนเป็นสงขลา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีพระบรมราชวินิจฉัยว่า สงขลานี้เดิมชื่อ “สิงหนคร” อ่านว่า สิง-หะ-นะ-คะ-ระ แต่เวลาออกเสียงเป็น “ซิง-หะ-รา” หรือ “สิงโกรา” จนฝรั่งเรียกตามชื่อเป็น  “ซิงกอร่า” Singora แปลว่าเมืองบนยอดเขา ในจดหมายเหตุสมัยอยุธยา เรียกเมืองนี้ว่า เมืองสทิงพระ หรือสทิงพาราณสี