ศิิวลึงค์ในภาคใต้ถือเป็นหลักฐานทางศิลปกรรมและศาสนาที่สะท้อนให้เห็นถึงอิทธิพลของวัฒนธรรมอินเดียที่เข้ามาสู่ดินแดนไทยในอดีต
ศิิวลึงค์ในภาคใต้ถือเป็นหลักฐานทางศิลปกรรมและศาสนาที่สะท้อนให้เห็นถึงอิทธิพลของวัฒนธรรมอินเดียที่เข้ามาสู่ดินแดนไทยในอดีต
ศิวลึงค์จัดเป็นประติมากรรมประเภทหนึ่ง ซึ่งมีการสร้างขึ้นจากวัสดุหลากหลายชนิด
ทั้งการสลักจากหินธรรมดา หินที่มีค่า การหล่อด้วยโลหะ ตลอดจนการทำจากวัสดุอื่น ๆ
เช่น ดินเผาและแก้วผลึก
กลับรายการ
ในคติความเชื่อของศาสนาพราหมณ์–ฮินดู นิกายไศวนิกาย ศิวลึงค์เป็นสัญลักษณ์แทนองค์พระศิวะ เทพเจ้าผู้ได้รับการยกย่องให้เป็นเทพเจ้าสูงสุดของนิกาย จึงมิได้เป็นเพียงงานประติมากรรมเท่านั้น แต่ยังเป็นวัตถุสำคัญที่ใช้ประกอบการสักการบูชาและสะท้อนความศรัทธาทางศาสนาของผู้คนในสมัยโบราณ
หลักฐานการค้นพบศิวลึงค์ในประเทศไทยพบได้หลายพื้นที่ โดยเฉพาะบริเวณชุมชนโบราณบนคาบสมุทรภาคใต้ฝั่งตะวันออก เช่น เมืองไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดสงขลา และจังหวัดปัตตานี การค้นพบเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าศาสนาพราหมณ์–ฮินดูและวัฒนธรรมจากอินเดียได้เข้ามามีบทบาทในชุมชนโบราณของภาคใต้และมีอิทธิพลต่อความเชื่อ ศิลปกรรม และวิถีชีวิตของผู้คนในดินแดนแห่งนี้มาอย่างยาวนาน
