พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสงขลา เดิมเป็นคฤหาสน์ของพระยาสุนทรารักษ์ (เนตร ณ สงขลา) ผู้ช่วยราชการเมืองสงขลา สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๒๔๒๑
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสงขลา
เดิมเป็นคฤหาสน์ของพระยาสุนทรารักษ์ (เนตร ณ สงขลา) ผู้ช่วยราชการเมืองสงขลา
สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๒๔๒๑ ต่อมากรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนอาคารเป็นโบราณสถานใน พ.ศ.
๒๕๑๖ และปรับปรุงเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสงขลา
เพื่อจัดแสดงศิลปวัตถุและโบราณวัตถุที่เกี่ยวข้องกับภาคใต้
รวมถึงเรื่องราวของตระกูล ณ สงขลา ซึ่งเป็นตระกูลเจ้าเมืองสงขลาในอดีต
กลับรายการ
กลุ่มอาคารหันหน้าไปทางทิศตะวันตกสู่ทะเลสาบสงขลา และมีการวางผังอาคารล้อมพื้นที่ตรงกลางจนเกิดเป็นลานกว้าง ซึ่งเป็นรูปแบบการจัดวางบ้านเรือนที่ได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมจีน ตัวอาคารก่ออิฐถือปูน ๒ ชั้น มีลักษณะผสมผสานระหว่างศิลปะตะวันตกกับศิลปะจีนแบบหมิ่นหนาน ซึ่งเป็นศิลปะจากพื้นที่ถิ่นฐานของชาวฮกเกี้ยน
ลักษณะทางสถาปัตยกรรมดังกล่าวสะท้อนให้เห็นถึงการเข้ามาตั้งถิ่นฐานของชาวจีนฮกเกี้ยนในจังหวัดสงขลา รวมถึงการรับอิทธิพลจากชาติตะวันตกที่เข้ามาแพร่หลายในสังคมไทย โดยเฉพาะในช่วงรัชกาลที่ ๕ จึงนับเป็นหลักฐานสำคัญที่แสดงถึงการผสมผสานทางวัฒนธรรมของเมืองสงขลาในอดีต
