เป็นภาชนะดินเผารูปทรงคล้ายหม้อ มีขาต่อออกจากส่วนก้นจำนวน ๓ ขา โดยขามีลักษณะกลม เรียว และกลวง แต่ละขาเจาะรูประมาณ ๑–๒ รู เพื่อช่วยให้อากาศถ่ายเทได้ดี
เป็นภาชนะดินเผารูปทรงคล้ายหม้อ
มีขาต่อออกจากส่วนก้นจำนวน ๓ ขา โดยขามีลักษณะกลม เรียว และกลวง
แต่ละขาเจาะรูประมาณ ๑–๒ รู เพื่อช่วยให้อากาศถ่ายเท ตัวหม้อและส่วนขาผลิตแยกกัน ก่อนนำมาต่อเข้าด้วยกัน
จึงมักพบรอยสันนูนบริเวณรอยต่อและร่องรอยลายเชือกทาบบนผิวภาชนะ
มีข้อสันนิษฐานว่าการผลิตหม้อสามขาเริ่มต้นในประเทศจีน และอยู่ในวัฒนธรรมหินใหม่ที่เรียกว่า “วัฒนธรรมหยังเชา” ซึ่งมีอายุประมาณ ๗,๐๐๐ ปีมาแล้ว เครื่องปั้นดินเผาในวัฒนธรรมดังกล่าวมักมีเนื้อสีออกแดง มีการเขียนสีและเคลือบผิว สำหรับประเทศไทย พบหม้อสามขาในพื้นที่ภาคใต้ เช่น ถ้ำกาชี ตำบลบ้านยาง อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี และบริเวณเขาแอน ตำบลนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช สะท้อนให้เห็นถึงหลักฐานทางโบราณคดีและความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมของผู้คนในอดีต
กลับรายการ
มีข้อสันนิษฐานว่าการผลิตหม้อสามขาเริ่มต้นในประเทศจีน และอยู่ในวัฒนธรรมหินใหม่ที่เรียกว่า “วัฒนธรรมหยังเชา” ซึ่งมีอายุประมาณ ๗,๐๐๐ ปีมาแล้ว เครื่องปั้นดินเผาในวัฒนธรรมดังกล่าวมักมีเนื้อสีออกแดง มีการเขียนสีและเคลือบผิว สำหรับประเทศไทย พบหม้อสามขาในพื้นที่ภาคใต้ เช่น ถ้ำกาชี ตำบลบ้านยาง อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี และบริเวณเขาแอน ตำบลนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช สะท้อนให้เห็นถึงหลักฐานทางโบราณคดีและความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมของผู้คนในอดีต
