ห้องลูกปัดและเครื่องประดับ

           พบลูกปัดสมัยก่อนประวัติศาสตร์ของชุมชนที่มีอายุราว 7,000-6,500 ปีมาแล้ว ในแหล่งเดียวกันยังพบลูกปัดของชุมชนร่วมสมัยพุทธศตวรรษที่ 10-18 รวมอยู่ด้วย แหล่งที่พบมีหลักฐานว่าเป็นแหล่งผลิตด้วย เช่น พบวัตถุที่เตรียมเพื่อ ทำลูกปัด เครื่องมือใช้ทำลูกปัด พบลูกปัดที่ยังทำไม่เสร็จและทำเสีย รวมทั้ง ก้อนเศษแก้วที่ตกตะกอนถมทับกันอยู่  
          วัฒนธรรมการทำและใช้ลูกปัดในภาคใต้ สะท้อนให้เห็นการติดต่อทางวัฒนธรรมกับตะวันออกและตะวันตก โดยเฉพาะกับอินเดีย ตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลาย มีการรับมาทั้งวัตถุดิบและเทคนิควิธี โดยมีการพัฒนาตามแนวคติความเชื่อและเทคโนโลยีของชุมชนพื้นเมืองในภาคใต้เอง
           ตุ้มหูแร่ประกอบหิน รูปวงกลม มีดอกไม้ตูมยื่นออกมา 3 ปุ่ม (Three sharp protuberance shanpe earrings) จัดอยู่ในกลุ่ม เครื่องประดับที่เรียกว่า ลิง-ลิง-โอ (Ling-Ling-O) ซึ่งเป็นเครื่อง ประดับในวัฒนธรรมซาหุญ (Sa Huynh) อันเป็นวัฒนธรรมยุค โลหะที่เจริญรุ่งเรืองในช่วงพุทธศตวรรษที่ 1-5 และเป็นตุ้มหูที่ ปรากฏในประติมากรรมหินขนาดใหญ่ จากรูปข้าราชสำนักของ กษัตริย์อัสซีเรีย (ในราวพุทธศตวรรษที่ 2)                                         

ห้องถัดไป