ว่าวเป็นกีฬาพื้นเมืองที่นิยมเล่นกันทั้งผู้ใหญ่และเด็ก ในระหว่างเดือน กุมภาพันธ์ - เมษายน โครงว่าวทำด้วยไม้ไผ่ผูกด้วยเชือกเป็นรูปต่าง ๆ ได้แก่ ว่าวงวงเดือน ว่าวควาย ว่าวนก ว่าวหลา (ว่าวจุฬา) ว่าวงู ว่าวคน ว่าวกระบอก และว่าวใบไม้ แล้วหุ้มโครงไม้ด้วยกระดาษฟางหรือกระดาษแก้วสี และตกแต่งลวดลาย เป็นรูปเดือน ดาว ดอกไม้ ใบไม้ แล้วผูกสายคนุงหรือคันซุง เพื่อให้ว่าวมี่ความสมดุล ว่าวบางชนิดมีแอกสำหรับทำให้เกิดเสียงดัง ได้แก่ ว่าวงวงเดือนและว่าวควาย เป็นต้น
กรื้อโต๊ะ
เล่าสืบต่อกันมาว่าการเล่นกรื้อโต๊ะ เป็นการเล่นของเด็กเลี้ยงวัวเลี้ยงควาย ชาวไทยมุสลิมเพื่อแก้เหงา โดยเอาไม้ไผ่ยาวประมาณ 1 ศอก มาผ่าออกเป็นซี่ ๆ กว้าง 3-4 นิ้ว เรียกว่า “เด้าว์” (หรือใบ) แล้วนั่งงอเข่าเล็กน้อย ตะแคงฝ่าเท้าหันเข้าหากัน เอาเด้าว์วางพาดบนฝ่าเท้า แล้วใช้กาบมะพร้าวตีเด้าว์เพื่อประชันกันว่าของใครเสียงดังกว่า และเรียกการเล่นชนิดนี้ว่า “กรื้อโต๊ะ” (มลายูเรียกว่า “KERTUR”)
สะบ้า
สะบ้าหรือบ้า เป็นกีฬาพื้นบ้านที่นิยมเล่นกันในเทศกาลสงกรานต์ สะบ้าที่นิยมเล่นกันในภาคใต้มี 8 ประเภท ได้แก่ สะบ้าหลาก สะบ้าชุด สะบ้าเลย (สะบ้าราว หรือสะบ้ายืน) สะบ้านั่ง สะบ้าคุ้ม สะบ้าลูกสาว สะบ้าไหว้ (สะบ้าขอทาน) และสะบ้าแลกซอย