แหล่งโบราณคดีลูกปัด

          จากการศึกษาลูกปัดในทางโบราณคดี  น่าเชื่อได้ว่า  ลูกปัดนอกจากจะใช้เป็นเครื่องประดับแล้ว  ยังเป็นเครื่องราง  ของขลัง  เป็นเครื่องมือสำหรับแลกเปลี่ยน  ซื้อ  ขาย  แทนเงินตรา  และอาจมีเหตุผลอื่นๆ  อีกมากมาย  ลูกปัดโบราณไม่ใช่เพียงของเก่าเม็ดเล็กๆ  ที่มีคุณค่าในแง่ของความเก่าเท่านั้น แต่มันมีคุณค่ามาก ลูกปัดเม็ดเล็กที่เดินทางผ่านกาลเวลามาจนถึงปัจจุบัน  มีเรื่องราวมากมายแอบแฝงอยู่ ทำให้เราได้ศึกษาเรียนรู้อดีต ลูกปัดโบราณช่วยในการเชื่อมโยงภาพของการติดต่อสื่อสารกันระหว่างชุมชนในอดีตจากแหล่งที่ขุดค้นพบจากข้อมูลแวดล้อม  ซึ่งเป็นการเชื่อมโยงระหว่างอดีตกับปัจจุบัน เช่น ลูกปัดที่ผลิตในภาคใต้ มีอยู่ ๗ แหล่ง เช่น แหล่งควนลูกปัด ในอำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ แหล่งเขาสามแก้ว จังหวัดชุมพร แหล่งเหมืองทอง จังหวัดพังงา แหล่งภูเขาทอง จังหวัดระนอง  แหล่งคลองลพบุรีราเมดศร์  แหล่งศรีวิชัย จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นต้น

          แก้วเป็นวัสดุชนิดหนึ่งที่มนุษย์รู้จักมาเป็นเวลาไม่ต่ำกว่า ๑๔,๐๐๐ ปีมาแล้ว เป็นแก้วที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ เกิดจากฟ้าฝ่าลงมาบนพื้นทราย เกิดเป็นแท่งแก้วยาวคล้ายรากไม้ หรือแก้วที่เกิดจากการระเบิดของภูเขาไฟ เรียกว่า หินออบซิเดียน (Obsidian) ซึ่งคนสมัยโบราณจะนำมาทำอาวุธ เช่น มีด ขวาน และหัวธนู นักโบราณคดีสันนิษฐานว่า ชาวโพนีเซียนน่าจะเป็นมนุษย์กลุ่มแรกที่คิดค้นวิธีการทำแก้วได้ จากนั้นชาวอียิปต์และกลุ่มประเทศใกล้เคียงจึงใช้แก้วที่ทำขึ้นมานั้น มาขูด หรือเกลากับหินเพื่อทำเป็นลูกปัด ต่อมาก็วิวัฒนาการเครื่องมือเพื่อใช้เป็นแม่พิมพ์